Shine On You Crazy Ember

2012-02-02T17:04:00.000+02:00

Ee şeeyy.. evet ben bugün doğdum nokta

2012-02-01T17:13:00.003+02:00

Papatyaları severim!

Kaplumbağayı da sevdim.

Yaani evet her ne kadar bazı anlar kanım donsa da hayat neticede sevilesicedir, severim. Lakin erken öttü horoz, başını kestirdim. Yes I did. Öyle italikleştiğime bakmayın. Pişman falan değilim.

2012-02-01T16:07:00.000+02:00

"Mesafeler diyorum, olmamalılar."

Under Water Sculpture!

2012-02-01T15:29:00.000+02:00

National Geographic'in Ocak 2012 sayısını okurken bakınız neye rastladım ve hayran kaldım:

Su altındaki bu heykeller Jason deCaires Taylor'a ait. Lafı uzatmadan dergiye verdiği demeci alıntılıyorum:

" Berrak okyanus sularının altında yatan gerçek boyutlu heykellerim, tropikal birer resif işlevi görüyor. İlk bakışta antik bir uygarlıktan kalma kalıntıları andırıyorlar. Ama yakından bakın. Gündelik işleriyle meşgul gerçek insanlardan esinlenmiş bu heykeller, mercan dostu ve pH düzeyi nötr deniz betonundan yapılmış. Bunları neden yapıyorum peki? Doğayla sürdürülebilir, sembiyotik bir ilişki içinde olmanın neye benzeyebileceğini göstermek için.

Beş yıl önce Grenada'da (Batı Hint Adaları), heykel, dalış, set tasarımı ve fotoğrafçılık alanlarındaki eğitimim bir araya geldi. Sualtı heykelleri sayesinde, bir körfezin ekosisteminin sanatsal bir şekilde canlandırılabileceğini fark ettim. Hükümetin bunu onaylamasından sonra, çalışmanın ölçeği de, benim hırsım da arttı. O günden bu yana yüzlerce eseri batırıp sonuçlarını fotoğrafladım. Önce heykel çizer; sonra bunu en iyi nasıl yapar, nakleder, vinç ve insan gücüyle nasıl yerleştiririm diye araştırırım. Yerine yerleştikten yaklaşık altı ay sonra fotoğrafını çekme zamanı gelir. İşin en eğlenceli bölümü de bu. Şnorkelli veya tüplü dalış yapanlar ve altı cam teknelerle gezen turistler artık eserlerimi görebilir. Umarım bundan keyif aldıkları kadar, sanat, bilim ve çevrenin önemli bir kesişim noktasında yer alan heykellerin durdukları yere de dikkat ediyorlardır. "

Fotoğrafların daha fazlasına ulaşabilmek için: http://www.underwatersculpture.com/

Görmeye değer değil mi? Hal böyleyse ben de bunu hayallerim arasına yerleştiriyorum.

2012-02-01T00:59:00.000+02:00

"Yarim derdini ver bana

Dermanın olayım senin

Bülbül gibi cemaline

Aşığın olayım senin"

2012-01-31T00:36:00.001+02:00

Bu kadar hassas olmamalıyım. Bu kadar ince düşünceli olmamalıyım. İçimin duvarlarını çatlatmamalıyım kalbimin atışlarıyla. Ama olmuyor. Düşünüyor ve süzüm süzüm süzülüyorum yere doğru as a result...

2012-01-31T00:01:00.000+02:00

Ray (2004)

Bu filmde boğazım düğümlendi ve de dedim ki "Ray çok çapkınmışsın amma büyük adammışsın!"

Man on Fire (2004)

Bu filmde de şapır şapır ağladım. Hayat hepimiz için acımasız aslında ama bazıları için daha acımasız..

2012-01-30T23:25:00.000+02:00

Benim buralarda bir şeyler yapmam lazım. Blogumu özlemişşeem. Bu arada tahin pekmezi de özlemişim beh!

Pakize Sultan

2011-05-31T11:59:00.001+03:00

2011-02-13T14:52:00.000+02:00

Çukurova Üniversitesi kampüsünden bir kare.

Bir İki Üç Kıt'a Dur!

2011-01-17T23:30:00.000+02:00

Yapılacak çok şey vardır aslında her zaman. Ömrünün okumaya yetmeyeceği kadar kitap, yine ömrünün izlemeye yetmeyeceği kadar film vardır ve daha neler neler vardır da hiç birini umursamazsın ya bir an işte o an bu an! Durmak anı. Susmak anı. Vakit nakit falan değildir. Saatlerce düşünmek zam'anıdır şimdi...

İzleyin Bakalım :)

2011-01-03T21:32:00.000+02:00

Enigma - Almost Full Moon

2010-11-19T23:25:00.000+02:00

İçimde bir ruh oluşuyor sanki...

Teker Üstü

2010-11-13T20:33:00.000+02:00

Yolculukları sevmişimdir dostlar, hala da severim. Aylardan Kasım'ı, yollardan da güzelini seçtim. Bugündür gelişim. Yanda batan mahzun güneşi sevdim, parlamaya utanan ayı da.

Yolculukları severim demiştim ya dostlar, hala da severim. Evler vardır; yol kenarlarında, yakınlarda, uzaklarda, silik, iki pencere - bir kapı. Evin ışıkları görünsem mi görünmesem mi diye tedirgindir, titrer. Yaşadığını belli etmeyenler vardır ya orada işte bu durgunluğu, suskunluğu severim. İzlerim. İçime işler. Gülümserim.

Çayırları severim dostlar. Yeşil, kahverengi farketmez. Oralarda koşan çocukları severim! Otlayan kuzuları da.

Yolda yürüyen kamburu çıkmış amcaları da çok severim. Görürüm dostlar! Taptaze bir geçmiş görürüm o omuzlarda. Ah sakın nedir şu dünyada çektiğin cevri cefalar diye sormayın onlara. Bir başlarsa konuşmaya, susmaz. Ve bir susarsa da...

İşte böyle dostlar, ne diyeyim. Havalar biraz soğusun. Kömür kokusunu severim. Pencereden bakan sümüklü çocukları da...

Mutlu Son

2010-09-11T01:06:00.001+03:00

Kabiliyetli kızımdır ben. Gözüm dalarsa düşebilirim. Eğer istersem öyle bir atlarım ki tepeden aşağı, yer çıt çıkaramaz. Gökse aşağıya bakmaya korkar. Zor değil, yaparım. Başım öne düşerse boğulabilirim. Eğer istersem öyle bir boğulurum ki, etrafın bütün o suyunu, iliğini çeker de giderim. Zor değil, yaparım.
Güldüğüm an ağlatabilirim. Eğer istersem öyle bir patlatırım ki kahkahaları, ardı arkası kesilmez. Dağ tepe ürker, çığ düşer. Zor değil, yaparım.
Bir nefesle arınabilirim. Eğer istersem öyle bir iç çekerim ki hayatım havaya karışır da ölürüm. Zor değil, yaparım.

Yaptım da.

Düştüm ama kalktım da.
Boğuluyordum az kalsın ama elimin bir yukarıya uzanışı yetti kurtulmama.
Gülmekten hıçkırıklara da boğdum zamanında.
İçler çektim, içler döktüm ama ölmedim. Yaşıyorum hala.

Anladım artık.
Siyah giydiğimde de beyaz olabiliyorum. Gözlerimi yumarsam değil kör bir dünya daha görebiliyorum.

Hüzün lazım değildir artık bana. Ne Leyla ne de Mecnun umrumda. Derdin ustası değil, mutluluğun yoncası olacağım bundan sonra.

2010-09-04T00:29:00.003+03:00

Olmasaydı şarkılar kim atardı hazan vakti hüzün denizine kendini?

Ve olmasaydı şarkılar kim yüzmek yerine çırpınmayı seçerdi?

Düşün düşün ...

2010-08-24T16:50:00.000+03:00

Düşüne
Düşüne
D
ü
ş
ü
y
o
r
d
u
m
Az
Kalsın!

2010-08-16T22:11:00.000+03:00

"... Eline düşen çeyreğe bir baktı. Yüzünü kaldırdı. İşte orada, o ela gözlerin içinde, insanları olduğu gibi değil olacakları gibi sev, diyen adamın adeta fikrini okudum." der Sait Faik bir öyküsünde.

Hayra Alamet

2010-08-16T01:25:00.001+03:00

Ne dersin? Vazgeçebilecek miyim artık fedakar olmaktan? Vurdumduymaz tavırlar takınabilecek miyim ben de? Söyle, konuş. Basit cümlelerini kur art arda. Susma aman susma ki haklı çık ve susma ki yen beni. Nasıl gidiyor oyun? Aa yoksa yendin mi beni? Sana göre bir oyunsa ve yendinse eyvallah daha da sözüm yok sana.

Ama ne var biliyor musun? Söyleyeyim: fırtınalar kopmuyor bende ve seller basmıyor beni. Öyle sakinim ki. Bu sakinlikte ne ağlıyorum ne de iç çekiyorum. Kendimle kendimi yaşıyorum bir güzel. Durgun ve diri diri. Düşünüyorum bazen sadece düşünüyorum. Aval aval düşünüyorum öyle pek üstelemeden, değer katmadan. Bunları yazmak kolay değildir, bilmezsin. Ama ben yaşadım, bilirim. Zor olanı başarıyorum galiba. Kolay geliyor artık bana kemiğime kazınan onca şeyden sonra. Yüzümde tebessüm dahi var şu kelimeleri sıralarken. Şunu da bilmelisin, bakma bıçağın kemiğe dayanıp da iliğe kadar kazıdığına; çünkü onlar iz değil is olacaklar. An gelecek üfleyeceğim, uçacaklar.

Sizi gidi küçük, hızlı şerolar!

2010-08-11T14:36:00.001+03:00

Evvel zaman öldürdüğümde içimde anne şefkati kabarcıklanması ve ekolojik dengeyi bozuyormuşum gibi bir suçluluk duygusu hissediyorken şimdi; kalorifer böceğinden nefret ediyorum öleeyyn!

Detan'ı sıktık, bekliyorık çocuklaağ.

Bu arada bayadır heavy dinlemiyordum. Müzik iliğime ibiğime işliyor. Rörörörö!

2010-08-07T18:49:00.002+03:00

Sokaklar güzeldir, insana iyi gelir.

Dedim gitti!

2010-07-15T22:09:00.000+03:00

"Kişiyi engelle" : tik at, "Ayrıca bu kişiyi sil": tik at. Ee hayat böyledir. Eskiden emesen mi vardı. Adamla görüşmedin mi görüşmüyordun o vakit. Şimdi bir de buralardan irtibatı kesmek gerekiyor. Gerekiyor hocam gerekiyor. Bazen sabah akşam o sokak senin bu sokak benim gezdiğin, ense tokat olduğun dost etiketini yapıştırdığın insanı aramaya, düşünmeye dahi tenezzül etmediğin oluyor. Suç ne sende ne onda. Olay dünyanın kanununda. Şimdi ölsem? Belki yıllar sonra haberi olacak adam ne gezer benim sanalımda dedim ve sildim bir on yirmi. Ama bazen de silemedim işin doğrusu. El gitmedi. Çekindim. Dedim dursun bakalım hele sonra bakarız hal çareye. Böyle işte. Devir Matrix devri! 101010010101010101 veri tabanından ibaret olduk biz de anlayacağın. Hey gidi. Adam işiyor tivite yazıyor afedersin sıçıyor onu da yazıyor. Her şey o kadar sayısallaştı ki. Arkadaşları profiline bakıp kaç defa içip sıçtığını hesaplar te senin sülalenin boşaltım sistemi hakkında yorum yapar. Yapar mı? Yapaar. Biz de yaptık hocam valla. Yapmadık mı? Yaptık. Dürüst olmak lazım. Yapmak lazım ki bıkasın, farkedesin kendini kaybettiğini. Ne kadar hüzün vericidir; şu monitörün, emesenin, feysbukun, tvitırın içinde yaşadığımız kadar aslolan dünyada yaşamıyoruz. Ayıptır bu. Kişinin kendisine yaptığı bir ayıp. İnsan hayatı bir trojanın bilgisayara bulaşıp da onu çökertmesi kadar basit, değersiz değildir. Et ve kemiğiz. Bıçak saplandığında kanımız akar. Sokaktaki sesleri Winamp'taki gibi sıraya koyup tekrar tekrar dinleyemeyiz. Çünkü o geçtiğimiz sokak aynı kalmayacaktır bir saniye bile farklılık yaratır. Bir saniye önce sokağın köşesindeki ağaçta bir serçe ötüyorken şimdi oraya bir serçe daha gelmiştir ve ötüryordur? Ve biz de aynı kalmayacağızdır. Geçen bir saniye bile bizi farklılaştırır. İki gün önce aynanın karşısında gördüğünü ve şimdi gördüğün şeyi söyle. Hayattaki gülüşlerimiz, bakışlarımız o jpeg dosyalarındaki gibi durmaz. Durağan değildir. Zamanı gelince şöyle bir sayfaları karıştırmak, neydim ne oldum demek tabii güzeldir. Ama bunun yerine kişinin kendini meydaane atıp bir çift lafa muhtaç kalması o anı, o anıyı sahteleştirir ve acıdır ki böyle devam edildiği sürece de o geçirilen gerçek* güzel günler yaşanmamış hale gelir. Yaşamıyor zor bela. Ne emek ne çaba. Kendini başkaları tarafından yaşatılır hale getiriyor. Konuşurlarsa nefes alıyor, çok konuşurlarsa daha hızlı soluyor. Susarlarsa de ölüyor. Vay be. Yaşamak dediği bu, ölmek dediği ise bu. Neyse. Bir dedim bin oldum yazdım durdum.

Onu bunu bilmem blogumu seviyorum ben!

2010-07-13T01:14:00.000+03:00

Bir balığımız var.

Zamanede Bir Hal

2010-06-24T22:17:00.002+03:00

Düşünende değil, düşünülendedir suç.
Bir suç ki bu uçsuz bucaksız
Düşende değil, düşürendedir suç.

Bir söze mi muhtaç zatın
Bakıştadır ya yürek
Laf anlatmaya ne gerek
Dertte değil, dermanındadır suç.

Gittim ben gelmek için
İki kelam etmek için
Ben ki bekleyen bir ölüm gibi
Ölümde değil, öldürendedir suç.

Bir şeydir bu hep ve hiç arasında kalan
Hatra gelince eksilten ve yok olan
Bir sestir duyacağın vakit dili lal olan
Sükutunu dahi dinlemeye razı olanda değil,
Bir çift söze muhtaç bırakandadır suç.

Göz önünde değil, gönüldedir bahsi geçen
Yokluğu derya, varlığıysa bir yalan
Gelir, geçer, biter an
Dalıp gidende değil, denizindedir suç.

Elim kalem tutar
Biraz ben biraz da sensin sebep
Sen ki bir kum tanesi bile değil
Sende değil, kumdan çöller yaratan bendedir suç.

Lal

2010-06-24T14:36:00.006+03:00

Ne demeli? Bir şey demek yerine dinlemeyi seçiyorum...

Saydam

2010-06-21T11:38:00.000+03:00

Bir şarkı çalıyor şimdi. Boşver neyse ne. Ama güzel söylüyor be! Boşver kimse kim. Özü sözü bırak şimdi. Duyuyor musun? Bak. Kemanı duyuyor musun? Dinlemek değil hissetmek gerek. İrkildim. Sanki o yay bana değiyor, beni çalıyor gibisin dünya. Beni benden alıyorsun. Ey insanlar! Tutup yayı vuru vuruveriyorsunuz bana.
Bazen öldürüyorsunuz beni isteyerek. Bir küfür, bir bakış, bir hazandır gidiyor.
Bazen de öldürün lan beni! diyorum isteyerek. Dokunmuyorsunuz. İşte o zaman ben zaten ölüyorum.
Nedir bu içimdeki merhamet? Behey dürzü ne gezersin içimde ha! Kıyma bana, yapma etme.

Ağlayan bir çocuk mu? Evet evet o benim. Yalnız bir kadın mı şu geçen? O da benim. Peki ya şu berduşa ne demeli? Ah o da ben. İti kopuğu, şerefsizi, gururlusu, çoluğu çocuğu, geleni gideni, seveni sevmeyeni, uçanı kaçanı... Hepsi biraz ben, biraz da benden.

2010-06-20T13:40:00.000+03:00

Hani ben bazen müzik dinliyorum, gitar çalıyorum, türkü söylüyorum, göğe bakarak yürüyorum, ana avrat küfrediyorum, bazen susuyorum, bir şeyler okuyorum, bir şeyler yazıyorum, ellerim titrerken bazen deriiin bir nefes alıyorum ve o nefes boğazımda duruyor ya bazen... İşte o anlar ben hep aynı şeyi hatırlayıp düşünüyorum. Neyi biliyor musun?

Söylemem...

Ben ben ah var ya ben..

2010-05-30T03:16:00.001+03:00

Ben ki hala uslanmamış, içi yanar. Yanmayı geçtim su arayacağına ateşini harlar.

Elimden Gelen Bu

2010-05-20T17:44:00.000+03:00

Elimden gelen bu ben iki kişiyim
Çoğalmak neyse ne azalmak zor
Birisi seni her an bırakıp gittiğim
Öbürü kan gibi tutulmuş seviyor
Ağzındaki acı alnındaki çizgiyim
Gözlerine kirli bir bulut getirdim
Hiçbir sevinç aydınlığı onu silemiyor

Elimden gelen bu ben iki kişiyim
Birisi kapadığın kapılardan gitmiyor
Yağmur yağmaksa o güneş açmaksa o
Bir yerin üşüse onun sıcaklığı
Öbürü en içten çağrını işitmiyor
Alıp tutmaksa o basıp gitmekse o
Bakışları kıyısız deniz uzaklığı

Elimden gelen bu ben iki kişiyim
İkisi birden çıkmaya uğraşıyor
Bilmem ki hangisinden nasıl vazgeçeyim
Birisi yeni baştan serüvene başlamış
Öbürü silahında son mermiyi sıkıyor
Çoğalmak neyse ne azalmak zor

...der Atilla İlhan.

2010-03-31T02:14:00.000+03:00

Öyle güzelsin ki...

2010-01-20T16:56:00.002+02:00

Susuyorum!..

Hi!

2010-01-10T16:52:00.003+02:00

Ooo selamlar efenim! Nasılsınız? Uğruyorum ben arada gizliden gizliden de pek karalamadım şuncadır. Valla iyiyim ben de nolsun. Okuldu cuttu cıttı güzel güzel. Kilo almak özellikle çok hoş yani sorma! Tatil dönüşü fitnısa yazılcam şööyle biraz sportif olcam. Güzel olur. İyidir spor yapmak. Valla sen sor ben söyleyeyim. Baya şey oluyor hayatımda. Baya derken en son 23 Ekim'de yazı eklediğime göre o zamandan bu yana pek çok ekşın yaşadım. Şimdi yazmak zor gelir hatırlamak da. Genel olarak güzel güzel yaşıyorum. Yiyorum genellikle. :) Oo Tabii ki müzik dinliyorum deli misin! Müzik de yapıyorum bazı. Kitap falan okuyorum.

Haa aklıma gelmişken yau bu Avatar bomba filmmiş. 3 boyutlu izledim 12.5 lira bayılıp. Ama değdi. Fragmanlarda Şrek vardı. Ordaki kedi var ya turuncu kilo almış bana benzettim valla. Elemanlar iyi iş çıkarmış. Öpüyorum ellerinden. Senin de. Haydin görüşürük.

Ha şöyle! Az sayfa renklensin. :)

Gurbete Kaçacağım

2009-10-19T19:22:00.003+03:00

Gurbete kaçacağım
O lacivert ülkeye

O üzünç denizine
Uzayan iskeleye

Ansızın sormaksızın
Neler kalır geriye?

Gurbete kaçacağım
O kimsesiz ülkeye

O geri dönülmeze
Bağlanan ilk köprüye

Umarsız durmaksızın
Acılar tüketmeye..

Gurbete çıkacağım
O duvaksız tepeye

O yolunda gözyaşı
Çeşmesi kuru köye

Kopup yalnızlığımdan
Kopup sonsuzluğumdan

Gurbete kaçacağım
Gurbete tükenmeye...

Dinle ve..

2009-09-13T11:42:00.004+03:00

Constantine diye aldığım dvd bir uzaylı filmi çıktı (Race To Witch Mountain). Oturdum izledim. Ama pek tatmin etmedi açıkçası. İki tane çocuk uzaylı gelmiş dünyaya millet korkmasın diye de insan kılığındalar. Ee ne anladım ben böyle uzaylıdan!? Filmi baştan sona bir yaratık çıksın bir şey olsun diye izledim emme yoktu. Siphon adında bi eleman da bunları öldürmeye gelmiş.

Uzaylı filmi diyorsan conemcim film budur bak:

Mars Attacks!

Öyle düşünce okuyarak yok efendim sidiyi, bilgisayarı havaya kaldırarak, duvardan bacadan geçerek, kurşun geçirmeyerek ispatlanmaz uzaylılık! Uzaylıysan tipini, endamını bi göstericen. Değil mi ama?

Negzeel**

2009-09-12T14:10:00.004+03:00

Kasvetli havaya bayılıyorum hocam. Gri gökyüzü falan. Bütün o üşengeçliğimi alıp götürüyor. Bulutlar baş üstüne! Dün kitap okumamak için bin bir bahane buldum kendime ama bugün oturdum okudum ve bitireceğim Hayvan Çiftliği'ni. Yine dün film izlemeye üşendim. Ama bugün izleyeceğim Constantine'i. İzlemezsem namert olayım. Eğer bugün dünkü gibi güneşli ve sıcak olsaydı sabah markete gitmezdim, üşenirdim. Pek çok şey yapasım var. Gezeyim diyorum da yoruyor buranın yokuşları. Bunlar bir kenara yapacağım şeylerden zevk alıyorum. Uzanmak olsun, müzik dinlemek olsun. Negzel bir gün bugün. Adana'da da kışın böyle günler görmek nasiiiiip olsun.

Dead Can Dance - The Host Of Seraphim

2009-09-06T21:52:00.005+03:00

Dinlemek, izlemek, bilmek, birazcık da düşünmek, düşünebilmek..

Pink Floyd - The Great Gig In The Sky

2009-09-06T21:01:00.005+03:00

Budur kadın olmak, ölüme el uzatmak!

Şibilip

2009-09-05T12:23:00.004+03:00

Selam öncelikle. Hm hm ne desek akşam konser var Kardeş Türküler'in "Dünya Barış Günü" adı altında. Çankaya Belediyesi düzenliyoreymiş. İyi olacak benim için. İki hoplar rahatlarım.

Hocam müzik dinlerken halden hale geçen bir insanım. Floyd'dan bir Speak To Me Breathe dinlerken gayet içli olabiliyorken ardından gelen Everybody Dance Now anında kıpır kıpır yapabiliyor beni. Demiştim ya şarkılarda yaşıyorum ben. Hakkaten de öyle. Neyse..

Geçen gittim Adana'ya kayıt oldum. Ben de bir üniversiteliyim! Ööhöm. Tabiri caizse eşşek gibi çalışmalıyım. Üniversitede kalmak istiyorum. Hoca falan olayım. Zorlu bir dönem olacak ama güzel de olacak! Bu arada kebabın tadı hala damağımda. Orada çok pis bir yiyici olacağım. Yeni insanlarla tanışacağım. Ama dikkatli olmalıyım. Güvenmek olmaz öyle pat diye diiiğ mi gı?

Ve işte çalışacağım. Sadece iki gün :D. 70 lira cepte. Şeker, çikölata satıcam. Satabilirim umarım. Başıma üşüşmese millet şöyle sırayla gelseler ben de onları ikna etsem " Aaeeöö buyrun gerçekten çok güzel kokolinler bunlar" gibisine. Ama bilemiyor insan. Yorulacağız ama olsun. Deneyim olur benim için.

Ben uzayayım hafiften. Arada uğruyorum görüyorsun ki. Başın boş değil yani.
Baybaaay!

Düşünmek Neyi, Yaşamak Neyi, Gitmesi Her Şeyin, Unutmak Her Şeyi

2009-08-27T22:36:00.013+03:00

Düşünüyorum. Pek çok şey düşünüyorum. Yaşadığım günü, dünü. Neler yaptığımı ve ne yapacağımı düşünüyorum. Bir şeyler yapabilecek miyim, başarabilecek miyim soruyorum. Söylemeyeyim diyorum ama çok korkuyorum. Hayatla başa çıkamamaktan korkuyorum. Küçüğüm ben daha küçük! Söylemem öyle herkese ama en içlisinden çekerim içimi okuduğum sıralara, yazdığım kopyalara baktığımda. Çizgi film izliyorum, sütümü içiyorum, annem kucağında pohpohluyor beni. Çaldığım tasoları hatırlıyorum. Evcilikten sıkılırdım, bebeğime elbise de dikmedim. Ama çamurdan çorbalar yaptım, tuğladan tabaklar. İğde yedim yedim, konuşamadım. Haşlanmış yumurtayı hala sabırsızca yerim, cuk diye oturur boğazıma.

Daha da eskilere gider aklım. Çaldığım flüte, çizdiğim resimlere hani o penceresi kapısından büyük evlere. İki dağ vardır arkada hep değil mi? Ortasında sarı bir güneş.

Gün geçtikçe gerçekleşiyor insan. Ne çizdiği kızın saçı mavi oluyor ne de çiçeğinin yüzü gülüyor. Yanındaki papatyadan büyük, sevimli solucanlar da görünmüyor ortalıkta. Dağ kahverengi, çimen yeşil oluyor. Güneş kendini özletir oluyor. Yağıveriyor yağmur. Gökyüzü gri oluyor, kuşlar oradan kaçıyor. Yalnızlaşıyor, yalınlaşıyor etraf. Gidiyor anılar sürünerek. Ne duruyorlar yanımda ne de kayboluyorlar. Gerideyse beni bırakıyorlar, yaşamışlığıma dair kapkara ayak izlerini.

Ve bir de...
Gelmeyeceklerini...

Yakındır, ben de gideceğim. Kendimden, sizlerden. Geleceğim bazı ama büyümüş olarak. Her gelişimde daha da büyüyeceğim. Duracağım bir süre ve sonra eskiyeceğim. Hani anıların o ayak izleri var ya onları çoktan unutmuş olacağım.
Pırr diye uçmuş olacak da ellerimden geçmişim, farketmeyeceğim.

Ve sonunda terkedeceğim kendimi, sizleri. Uçmayacağım öyle pırr diye.
Düşeceğim pat diye de, farketmeyeceğim...

Dem

2009-08-07T23:55:00.003+03:00

Geçiyor zaman. Yaşlanıyoruz be hocam! Yavaş yavaş, inceden inceden. Elli yıl sonra kim öle kim kala. O zamanlar siz öle ben ağlaya... Belki de ben öle siz güle oynaya... Yarın ne getirir ne götürür bilemiyor insan.

Mutlu değilim be dünya! Kalbim sıkışıyor. Ellerim titriyor. Üşüyorum bazı.

Korkuyorum be dost! Yitip gitmekten korkuyorum. Çürümekten korkuyorum. Ayazlardan, karanlıktan korkuyorum. Toprak kokusunu yağmur yağınca seviyorum içindeyken bilemiyorum. Hissedip korksam yine iyi. Hissedememekten, yok olmaktan korkuyorum… Bir daha yürüyememek, bir şeyleri düşünememek, ağlayamamak doya doya, su içememek kana kana, öpememek annemi, sevememek birilerini… Yaşayayım diyorum hep ve hep! Bileyim kendimi. Cayır cayır yaksınlar beni. Ama bileyim yandığımı. Hissedeyim o acıyı.

Ölüyorum bre sarhoş! Ölüyorum. Yavaş yavaş, inceden inceden. Öyle pek belli etmeden. Beşinci kattan atlamıyorum, kafama kurşun sıktığım da yok. İçten içten ölüyorum. Kanıyorum, damlıyorum. Bağırıyorum çağırıyorum. Ama içimden. Başka bir şey gelmiyor elden. Her çığlıktan sonra yere düşüyor bakışlarım. Yere, yerin dibine…

Geçiyor günler. Tükeniyor deyişler. Anılarda düşler, fotoğraflarda gülücükler.

Söz biter, ben gider.

İçsel Çarpıklıklar

2009-07-25T15:31:00.007+03:00

Yazıyorum, siliyorum, yazıyorum ve siliyorum. Şimdi gülümsüyorum. Sonra ağlıyorum. Neden böyleyim bilmiyorum. Çekecek acı arıyorum kimi zaman. Kimi zaman değil, çoğu zaman!

Ağladım dün. Öylesine. Öylesine değil de ne bileyim öyle işte.. Ağlamak lazım arada bir. İyi oluyor. Ama bir türlü oh be rahatladım diyemiyorum ki anacım. Hep bir diken takılıyor. O da bir türlü çıkmıyor.

Garibim garip. Ne düşündüğüm, ne hissettiğim belli değil. İyi değil bu halim. Hayalperestim de.
Şarkılarda yaşıyorum ben. İnişlerde, çıkışlarda. Uçurumun ucunda değil de ona çok yakınlarda..

Ekmek, Şarap, Sen ve Ben

2009-07-23T15:59:00.005+03:00

Ekmek, şarap, sen ve ben
Bir de sabahın dördü
Dışarda kar
Odamız ılık
Gözlerin ılık ılık damlarken boş kadehe
Anlattın bana ağzı sarımsak kokan bir çocukla yattığını
Aşkı tattığını, karım dediğini ve aldattığını
Kıskandım Gogeni Tahitilim
Terlemiş vücudunu silerken
Cüzzam mikrobunu ve yaktığı kulübesini
Saçların bağlamıştı ellerimi muz kokulum
Güneşi doğurmuştu ölü cisim
Martı çığlıklarıyla bir sahil kayalığında
Nefesin vücudumu yakıyordu yer yer
Sam yelim Sahra-i kebirim
Kahrettim her şeye o gün
Babanın şarap çanağına,
Gogen'e,
Kadere,
Sana,
Bana
Ve bir de gittiğin arabanın tekerine
Ne diyordum arkadaş...
Diyordum ki ben bu zıkkımı içmek için içerim
Ama içerken düşünmem neden içiyorum diye
Daha sonra yaparım hayatın felsefesini
Sırayla olurum Fatih, Selim, Kanuni
Bazen kadın hamamında tellak...
Bazen Kristof Kolomb
Napolyon'ken düşünürüm elbede geçen günleri
Timur'ken Beyazıt'ı yenişimi...
Bir kere Aristo'nun hocası olmuştum
Ona verdiğim dersle gurur duymuştum
Bazen Jan Dark'ı kurtarmak için çalışan bir kahraman
Bazen odunun ateşleyen bir cellat olurum
Eğer daha da içersem
Shaskespare halt etmiş derim karşımda
Salyalı dudaklarımdan yayık sesimi dinlerim de
İşte Mozart'ın aradığı melodi bu diye gülerim
Enayiymiş be Platon...
Bir içsin de görsün...
Ne felsefesi varmış bu hayatın
Anlasın geçmişi kınalı dünyanın kaç bucak olduğunu
Islak kaldırımlarda yürürken acırım
Önde yalpa vuran sarhoşun zavallı haline
Ukalalık işte derim neme lazım senin
Kendine bak; sen de bir serserin bir sarhoş...
Ve yavaş yavaş kaybolur acı kahkalarım
Şehrin izbe sokaklarında
Yavaş yavaş kaybolur benliğim.

-İhsan Yüce

Ne güzel demiş üstad!..